Category: MoNUment Voor Altijd

moNUment voor Altijd | film

10/2/2019

Impressie van moNUment voor Altijd
dat plaatsvond op zondag 13 januari bij AnnAtopiA

[ Minnia Productions ]

moNUment voor Altijd | ’n geweldige dag!

14/1/2019

Zieke kunstenares Anne Pillen geeft de vervallen Boshut van Sonja Prins een nieuwe toekomst

Omroep Brabant - tekst en foto: Peter Pim Windhorst

14-01-2019
BAARLE-NASSAU - Je kan het zien als háár afscheidscadeautje voor de wereld. De Oosterhoutse kunstenares Anne Pillen presenteerde zondagmiddag in Baarle-Nassau de stichting AnnAtopiA. Al bijna tien jaar is ze druk met De Boshut, een klein vervallen huisje waar vroeger de dichter Sonja Prins woonde. De laatste twee jaar voerde Anne met het opknappen van De Boshut een race tegen de klok. Door een tumor in haar brein is onduidelijk hoe lang ze nog te leven heeft, al is dat nu al langer dan het zich twee jaar geleden liet aanzien.

Net voordat je Baarle-Nassau inrijdt, sla je rechtsaf de bossen in. Tussen de villa's en het bos bots je dan na een poosje op De Boshut. Een huisje met een bonte mengeling van afdakjes en bijgebouwtjes in een woeste tuin. Achter de hut zelf is nu een nieuw klein huisje verrezen dat moet gaan dienen als tijdelijk onderkomen voor kunstenaars. Een bijzonder stukje Baarle moet behouden blijven door te dienen als een plek voor Artists in Residence; een omgeving waar kunstenaars rust en inspiratie vinden om nieuw werk te maken..

Een wonder dat het bleef staan
Toen Anne Pillen zo'n tien jaar geleden op het gebouwtje stuitte, was de tuin nog een stuk wilder. En van De Boshut zelf was het een wonder dat- ie niet instortte. Een van de grote bomen in de tuin was compleet met het bouwwerk verweven. Anne Pillen besloot dat het onderkomen een nieuwe toekomst moest krijgen. En zo werd het verhaal van De Boshut het verhaal van twee sterke vrouwen.
De eerste is Sonja Prins zelf natuurlijk. Zij kocht De Boshut in de jaren zeventig; ze ging er wonen als een kluizenaar om zich volledig aan de literatuur te wijden. Sonja Prins was jarenlang actief geweest voor de Communistische Partij Nederland, al nam ze daar in 1956 afstand van. In de Tweede Wereldoorlog gaf ze een illegaal blad uit en belandde zo in concentratiekamp Ravensbrück. Ze was een overtuigde feministe en het verhaal gaat dat ze in de Boshut liever geen mannen zag.

Enorme hoeveelheid gedichten
Een bouwkundige was ze niet. Ze hield het voormalige vakantiehuisje met kunst en vliegwerk overeind, maakte allerlei uitbouwtjes en besteedde er verder weinig aandacht aan. Mensen die er kwamen, zeiden later wel eens dat alleen de enorme collectie boeken het schamele onderkomen overeind hielden. Tot haar dood in 2009 schreef Sonja Prins er een enorme hoeveelheid gedichten. Uitgeverij De Papieren Tijger in Breda publiceerde ze in zes dikke delen.

En zo verscheen ongeveer in 2010 de tweede sterke vrouw ten tonele. De Oosterhoutse kunstenares Anne Pillen die er van overtuigd was dat de speciale sfeer van De Boshut behouden moest blijven. Jarenlang werkte ze aan een plan maar stak ze ook energie, tijd en (haar eigen) geld in het opknappen van het huisje. Grote problemen waren een gebrek aan geld én het feit dat juist het vervallen karakter ook de charme van De Boshut was. Al te rigoureuze ingrepen, zouden die sfeer teniet doen.

AnnAtopiA
Twee jaar geleden veranderde haar wereld door een tumor in haar hersenen. Artsen gaven haar nog maar een paar maanden. Toen die geen gelijk kregen, wierp Anne zich tussen de chemo's door nog enthousiaster op de Boshut. Inmiddels is er de stichting AnnAtopiA die De Boshut wil verhuren aan kunstenaars. Het huisje ziet er nog steeds sfeervol uit maar kan er weer tegen. Erachter verscheen een tiny house dat verhuurd wordt aan kunstenaars.

Voor Anne Pillen zelf was het zondagmiddag een bijzonder moment. In het kleine onoverzichtelijke woonkamertje waar Sonja Prins zo veel gedichten schreef, zat ze naast de houtkachel om de felicitaties in ontvangst te nemen voor AnnAtopiA, haar cadeau aan de wereld.

www.omroepbrabant.nl

moNUment voor Altijd | uitnodiging

21/12/2018

moNUment voor Altijd

5/9/2018

Na een stabiele periode van vijf maanden, waarin ik in Den Bosch mijn moNUment voor de Tussentijd heb kunnen maken, is mijn hersentumor helaas toch weer actief.
Ik kreeg plotselinge klachten in onze zomervakantie nadat ik heerlijk had gefietst, gezwommen en gelopen in Berlijn en Praag in een rondreis met mijn man Eric door Duitsland en Tsjechië in onze kampeerbus. Een spoed mri-scan direct na de vakantie liet zien dat mijn voorgevoelens juist waren geweest: ik heb nu een uitzaaiing van de hersentumor op mijn hersenstam.

Eerder dan verwacht door zowel de behandelaars als ikzelf kwam er een abrupt einde aan mijn heerlijke en vrije tussentijd. Ik had al gemijmerd over mijn derde moNUment voor de periode die onvermijdelijk een keer zou komen: mijn naderende einde. Ik wilde dan een moNUment voor Altijd maken in AnnAtopiA.

Ik moet nu weer een zwaar traject in met 28 bestralingen in combinatie met chemotherapie en daarna nog een onbestemd aantal chemokuren in de hoop dat we ook deze tumor in coma kunnen krijgen (de eerste is namelijk nog steeds stabiel klein gebleven...)
Ik weet nu wat me naast de klinische behandeling ook te doen staat: Water en Kunst houden mij immers in LEVEN, ik krijg nu twee keer per week individuele hydrotherapie in het zwembad en kan genieten van het creatieve proces van mijn moNUment voor Altijd. Op die manier is het voor mij ook een nieuw avontuur en niet alleen een lijdensweg naar het einde van mijn leven...

Mijn planning en hoop is dat moNUment voor Altijd half januari 2019 gaat plaatsvinden, twee jaar na mijn diagnose (13 januari 2017), een jaar na mijn moNUment voor de Gekregen tijd (januari 2018) en rond de tiende sterfdag van Sonja Prins (15 januari 2009). Ik hoop samen met een groep mensen (deels op de foto aanwezig) hiervan opnieuw iets moois te kunnen maken, waarbij publiek ook van harte welkom zal zijn.

Inmiddels heb ik mijn ideeën verder uitgewerkt en wilde ik die delen met de mensen die mij daarbij goed zouden kunnen helpen. Een bespreking in AnnAtopiA volgde op 1 september, waarin ik mijn plannen overdroeg aan een geweldig team. Iedereen was enthousiast over zijn of haar taak en is er inmiddels een start gemaakt.